Lichtvoetig en grandioos

 

De muziek van Franz Schubert is tegelijkertijd lichtvoetig en grandioos. Dat klinkt tegenstrijdig, als een serieuze grap of een komische uiteenzetting. Maar bij Schubert vullen een aangeboren gevoel voor humor en het verlangen naar werkelijke expressie elkaar wonderwel aan. De lichte kant van Schubert komt naar voren in zijn Moments Musicaux, tedere, speelse en elegante miniaturen waarin zelfs binnen hun beperkte lengte even een schaduw kan opduiken. Het tweede deel van het programma is gewijd aan de Sonate in G-groot, D. 894, een van Schuberts meest lyrische en ruim opgezette pianowerken. De sonate werd geschreven in 1826 en ontvouwt zich met een gevoel van rust en poëtische ruimte. Het is muziek die lijkt te ademen en waarin melodieën zich vrij en natuurlijk kunnen ontwikkelen.